Arkadan vurmanın kalleşliğini hiç unutmadık!
Neşenin devrimci kelamından gelmiyor bugün merhabamız. Hüznün erdemindeyiz…
Acıda demlenmenin onurunu yaşıyor ve sessiz bir çığlıkla adımlıyoruz. Yürüyüş hep devam edecek.
Bu coğrafyanın bir erdemi vardır: Sabır!... Sabır bir pasiflik değil bir direniştir… Sabır, çaresiz bir bekleyiş değil, sesiz bir çığlıktır; zalimin, eylediği zulümde yenilmesinin direnişidir…
II. Cumhuriyet devletleşti. AKP polis devletini kurdu. I. Cumhuriyet ordu devletiydi; II. Cumhuriyet polis devleti oldu. Postmodern darbe, postmodern faşizm oldu. Zalimlerin zulmü altındayız.
Bu topraklar
vicdanını,
utancını
yitirdi!...
Bu topraklar çok zulüm gördü, fakat vicdanını ve utancını hiç bu kadar yitirmemiş, onurunu paraya hiç bu kadar satmamıştı. Düşmanından utanmaya başladığın zaman tuz kokar!... Biz komünalistler olarak II. Cumhuriyetten, AKP’den utanıyoruz artık… Çürümüş bir toplumda kavganın bile tadı yok be, ne yazık!
Yeni bir dalga gelecek; sabır ve sesiz çığlıktan vicdanın ve utancın hiddeti esecek. Zalimler, vicdan ve utançtan onur duyacak ve kendilerinden utanacaklar. Onurun isyanı, bu topraklara yitirilen haysiyeti yeniden geri getirecek!...


•    Fark mı başka mı?
•    Shrene Saikaly ile Mısır üzerine
•    Geçmiş üzerine
•    Devlet ve Demokrasi
•    Örgüt/lenme
•    Kürşad Kızıltuğ’un mantıksal yanlışlıkları üzerine düşünmek
•    Emperyalizm
•    Wall street’in merkezinde ‘‘gerçek demokrasi’’ mücadelesi
•    Sermaye hareket eder
•    Kozmoloji 2: Temel denkliklerin çıkartılması

Site İçi Arama